• Październik miesiącem świadomości mutyzmu wybiórczego

    Październik miesiącem świadomości mutyzmu wybiórczego

    Co to jest mutyzm wybiórczy?

    Mutyzm wybiórczy to zaburzenie lękowe.

    Dziecko lub osoba dorosła z mutyzmem wybiórczym najczęściej swobodnie rozmawia w domu, ale milczy lub nie rozmawia swobodnie w przedszkolu, szkole czy w innych sytuacjach społecznych. Zaburzenie najczęściej rozpoczyna się między drugim, a piątym rokiem życia i powinno być diagnozowane już po miesiącu milczenia w danym miejscu. Niestety często jest diagnozowane dopiero w szkole podstawowej w wielu 8-12 lat.

    Dziecko z mutyzmem wybiórczym może w ogóle nie odzywać się do nauczycieli, rówieśników lub mówić tylko do wybranych osób.
    Niektóre dzieci z mutyzmem wybiórczym mają problemy z jedzeniem na terenie szkoły i korzystaniem z toalety.

    Zazwyczaj nie mają trudności dydaktycznych, a często, w sytuacjach gdy mowa nie jest wymagana, mogą odnosić sukcesy szkolne.

    Pamiętaj! Milczenie dziecka nie wynika z uporu, manipulacji czy osobistej niechęci dziecka do Ciebie, ale jest spowodowane silnym lękiem. Każde dziecko z mutyzmem wybiórczym pragnie mówić!

     Charakterystyczne cechy:
    W sytuacjach stresowych dzieci z MW często:

    • mogą mieć problem z nawiązaniem kontaktu wzrokowego,
    • nie uśmiechają się, mają „kamienną twarz”, nie zdradzającą żadnych emocji,
    • trudno jest im powiedzieć „cześć”, „do widzenia”, „dziękuję”
    • wydaje się, że są niekulturalne, ale nie robią tego celowo,
    • czują duży niepokój, gdy są zmuszane do mówienia,
    • mogą ssać palce, obgryzać paznokcie, dotykać włosy lub gryźć rękaw bluzki,
    • mogą być nadwrażliwe na dotyk, zapach, dźwięki z otoczenia lub tłum ludzi,
    • mają niskie poczucie własnej wartości,
    • mogą być perfekcjonistami,
    • nie lubią zmian, szczególnie tychktóre są zaskoczeniem,
    • nie lubią być w centrum uwagi

     

    Z mutyzmu wybiórczego się nie wyrasta, ale trzeba nad nim pracować!

    Dzieci z mutyzmem wybiórczym często mają inne zaburzenia lękowe. Często są w normie intelektualnej. Pozostawione bez pomocy są narażone na fobię społeczną, izolację i depresję

     

    Jak można pomóc dziecku z mutyzmem wybiórczym ?

    Wczesna diagnoza i odpowiednio podjęta terapia mogą przyczynić się do szybszej poprawy funkcjonowania dziecka. Dlatego ważne jest aby nauczyciele, lekarze rodzinni baczniej przyglądali się dzieciom nieśmiałym i małomównym.

     

    SĄ LUDZIE, KTÓRZY WALCZĄ CODZIENNIE W MILCZENIU….

    1. Wyobraź sobie, że nie jesteś w stanie poprosić o pomoc, czy o wyjście do toalety, gdy jesteś w szkole i w związku z tym zdarzają Ci się wypadki
    1. Wyobraź sobie że cierpią Twoje wyniki w nauce tylko dlatego, że nauczyciel nie może ocenić Twojego poziomu, ponieważ nie jesteś w stanie czytać, ani uczestniczyć w dyskusji w klasie
    1. Wyobraź sobie zmagania aby się zaprzyjaźnić i dostosować do innych, kiedy nie umiesz zainicjować zabawy, ani powiedzieć STOP, kiedy ktoś Ci dokucza, lub jest niedelikatny w stosunku do Ciebie
    1. Wyobraź sobie, że jesteś na basenie i wpadasz w panikę, ale nie jesteś w stanie wezwać pomocy
    1. Wyobraź sobie, że gubisz się w Centrum Handlowym i wiesz, że nie będziesz w stanie poprosić o pomoc
    1. Wyobraź sobie że ludzie zakładają, że jesteś po prostu niegrzeczny i celowo nie mówisz, podczas gdy Ty desperacko chciałbyś mówić, a nie możesz
    1. Wyobraź sobie to uczucie, gdy nawet nie jesteś w stanie powiedzieć prostego „tak proszę Pani”, a wszystkie oczy patrzą na Ciebie wyczekująco
    1. Wyobraź sobie to uczucie, że coś z Tobą nie tak, ponieważ chcesz mówić, ale po prostu nie możesz i codzienną obawę przed szkołą wynikającą z tego, że nie jesteś pewien czego się możesz tam spodziewać
    1. Wyobraź sobie, że idziesz na urodziny, lub, że są Twoje urodziny i nie jesteś w stanie dać prezentu, ani powiedzieć „Dziękuje”, gdy dostajesz swój
    1. Wyobraź sobie te wszystkie pytania „Dlaczego nie mówisz?”, „Jak masz na imię?” podczas gdy Twoje serce bije jak oszalałe, gardło pulsuje, a Ty nie jesteś w stanie nawiązać kontaktu wzrokowego i zamarzasz bez ruchu kompletnie nie rozumiejąc dlaczego coś takiego Ci się przytrafia
    1. Wyobraź sobie, że jesteś młodym dorosłym nie mającym rodziców na których pomoc można liczyć. Jak w takiej sytuacji znaleźć pracę? Jak studiować? Jak przejść przez szkołę średnią? Wywiady? Jak podróżować transportem miejskim? Jak zrobić prawo jazdy? Jak mieć nadzieje na przyszłość….? Dlatego najważniejsze jest zdiagnozowanie mutyzmu wybiórczego w dzieciństwie, wtedy gdy istnieje duża szansa na zmianę przyszłości dzieci, które są najczęściej inteligentnymi i kreatywnymi ludźmi mającymi wiele do zaoferowania ś

    MUTYZM WYBIÓRCZY POTRZEBUJE NASZEJ ŚWIADOMOŚCI

    APEL DZIECKA Z MW DO NAUCZYCIELA

    Nauczycielu proszę Cię:

    • Traktuj mnie tak samo jak inne dzieci.
    • Nie mów do innych o mnie, przy mnie, ja słyszę i uwierz nie jest to mił
    • Mówiąc do mnie nie wpatruj mi się prosto w oczy
    • Nie zmuszaj mnie do mówienia jak wiesz, że w danej chwili nie mogę nic powiedzieć – jak będę gotowy odpowiem głośno na pytanie.
    • Nie pytaj mnie codziennie: „Czy dziś coś powiesz w przedszkolu, szkole?”
    • Nie traktuj mojego milczenia jako próby manipulacji.
    • Nie gniewaj się na mnie jeśli do Ciebie nie mówię – i nie odbieraj tego jako osobistej poraż
    • Nie wyręczaj mnie jak ktoś mnie o coś zapyta, poczekaj 5 sekund, ja muszę pomyśleć, zebrać siły, odblokować swoją napiętą krtań.
    • Jeśli pytanie jest za trudne – zmień je na takie z ograniczonym wyborem.
    • Zachęcaj mnie do wyboru: kredkę czerwoną czy niebieską, potrafię wskazać To pomaga mi zbudować pewność siebie. Nie decyduj za mnie!
    • Nie zmuszaj mnie do mówienia zwrotów grzecznoś Ja je znam, ale nie jestem jeszcze gotowy, by je mówić. To jest trudne, uwierz mi!
    • Jeśli się odezwę – zareaguj naturalnie. Ukryj swoje zdziwienie i po prostu bądź ze mną jakbym mówił od zawsze.
    • Bądź cierpliwy, nie naciskaj, wierz we mnie.

    © Maria Bystrzanowska i Anna Strzelecka, 2015

    APEL TWOJEGO DZIECKA Z MW

    Rodzicu proszę Cię:

    • Nie mów o mnie, o moich problemach przy mnie.
    • Nie mów, że nic ze mnie nie wyrośnie jak nie będę mówił w przedszkolu, szkole, do obcych czy w sklepie.
    • Nie zmuszaj mnie do mówienia jak wiesz, że w tej chwili nie mogę nic powiedzieć -znasz mnie i wiesz, że „potrafię gadać jak najęty”.
    • Nie pytaj mnie codziennie: „Czy dziś coś powiesz w przedszkolu, szkole, u fryzjera?”
    • Nie wyręczaj mnie jak ktoś mnie o coś zapyta, poczekaj 5 sekund, ja muszę pomyśleć, zebrać siły, odblokować swoją napiętą krtań.
    • Nie mów za mnie kiedy ktoś pyta -przecież nie jestem niemową!!! Ty to wiesz. Jeśli pytanie jest za trudne –zmień je na takie z ograniczonym wyborem.
    • Zachęcaj mnie do wyboru: sweter żółty czy czarny, lody malinowe czy waniliowe, kredkę czerwoną czy niebieską, potrafię wskazać To pomaga mi zbudować pewność siebie. Nie decyduj za mnie!!!
    • Nie zmuszaj mnie do mówienia zwrotów grzecznoś Ja je znam, ale nie jestem jeszcze gotowy, by je mówić. To jest trudne, uwierz mi!
    • Nie dręcz się moim niemó Kiedy widzę lęk na Twojej twarzy, boję się, że Ty się o mnie boisz. Uśmiechaj się do mnie, ciesz się, że masz piękne, wrażliwe dziecko.
    • Pozwól mi zdobywać świat na moich warunkach, jak się ubrudzę, czy przewrócę –to nie szkodzi, sprawdzaj tylko czy nie przekraczam granicy bezpieczeństwa, asystuj, bądź przy mnie, ale mnie nie wyrę
    • Jeśli się odezwę –zareaguj naturalnie. Ukryj swoje zdziwienie i po prostu bądź ze mną jakbym mówił od zawsze.
    • Bądź cierpliwy, nie naciskaj, wierz we mnie. Poszukaj pomocy specjalisty, ale zawsze ufaj swojej intuicji.
    • Jesteś moim najlepszym rodzicem na świecie!

    APEL DZIECKA Z MW DO RÓWIEŚNIKÓW

    Kolego, koleżanko:

    • Dziękuje, że chcesz mi pomóc, to dla mnie bardzo ważne
    • Potrzebuje Twojej pomocy, aby pokonać mój lęk
    • Bardzo lubię kiedy pomagasz mi w komunikacji z innymi osobami, ale proszę, daj mi szansę powiedzieć coś samodzielnie – potrafię mówić, potrzebuje tylko trochę więcej czasu
    • Czasami milczę, ale to nie oznacza, że Cię nie lubię
    • Na początku możemy bawić się bez słów – jestem pewien, że możesz to zaakceptować
    • Po prostu bądź ze mną to dla mnie bardzo ważne, dzięki temu czuję się akceptowany
    • Kiedy coś powiem, zareaguj naturalnie – przecież to oczywiste, że mówię
    • Bądź dla mnie dobrym przyjacielem!

     

    © Maria Bystrzanowska i Anna Strzelecka, 2015