Parę słów o metodzie

Metodę Ruchu Rozwijającego stworzona została przez Weronikę Sherborne, angielską nauczycielkę tańca i ruchu. Popularność metody i powszechność jej stosowania podczas zajęć z dziećmi to zasługa jej niezwykłej prostoty, naturalności i uniwersalności zarazem. Metoda  to w gruncie rzeczy zestaw ćwiczeń – zabaw – relacji, które powstały w oparciu o wczesnodziecięce zabawy rodziców z dziećmi.

Czemu służy i dla kogo jest polecana MRR?

Metodą Ruchu Rozwijającego pracuje się w celu wczesnego wspomagania rozwoju psychoruchowego dzieci oraz  w terapii osób niepełnosprawnych intelektualnie i fizycznie. Za pomocą ruchu dziecko rozwija świadomość własnego ciała i otaczającej go przestrzeni, uczy się dzielenia przestrzeni
z innymi oraz nawiązywania bliskiego kontaktu za pomocą ruchu i dotyku. Ćwiczenia, które usprawniają ruchowo, wpływają także niezwykle stymulująco na rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy dziecka. Zajęcia mogą odbywać się zarówno w grupach mieszanych – dzieci z rodzicami jak i w gronie samych dzieci. Doskonale sprawdzają się także grupy z dziećmi zróżnicowanymi zarówno wiekowo jak i pod względem posiadanych niepełnosprawności ponieważ atmosfera i charakter zajęć sprzyjają integracji.

Zajęcia wpływają na codzienne życie ponieważ rozwijają:

  • pozytywne relacje z innymi poprzez wspólne doświadczenia ruchowe
  • zaufanie do siebie i innych
  • kreatywność
  • świadomość „ja fizycznego”
  • pewność siebie
  • poczucie bezpieczeństwa
  • różne sposoby komunikacji/porozumiewania się

Jak wyglądają nasze zajęcia

Podczas zajęć pracujemy indywidualnie, w parach oraz w grupach. Zalecane jest uczestnictwo na boso, ponieważ umożliwia to bardzo ważny w metodzie kontakt z podłożem. Nie używamy wielu rekwizytów, wyjątkiem są koce oraz chusta animacyjna, z którą bawimy się zazwyczaj na początku lub na końcu zajęć.   Zajęcia oprócz powitania i pożegnania składają się z trzech zasadniczych części, które kładą nacisk na rozwój: świadomości ciała, świadomości przestrzeni  i relacji.

Przykładowymi formami aktywności podczas ćwiczeń kształtujących świadomość osoby schematu ciała i przestrzeni to np.: kołysanie się, pełzanie, czołganie, wzajemne uściski, przetaczanie się. Wskazywanie części ciała, spacerowanie, masowanie.

Relacje natomiast możemy podzielić na:

  • Relacje opiekuńcze (relacja „z”). Przykładowe ćwiczenie tej relacji ma formę np.: kołysania, bujania, turlania, podtrzymywania.
  • Relacje „przeciwko” (relacje mocy i energii). Ćwiczenie tej relacji ma formę np.: zapieranie się, przepychania się, „przyklejania się do podłoża”, oporowania.
  • Relacje partnerskie (relacja „razem”). Ćwiczenie tej relacji ma formę np.: naśladowania partnera, podtrzymywania partnera, opierania się o partnera, podpierania, przyciągania, balansowania.

Przedstawione powyżej ćwiczenia to tylko niektóre z ogromnego wachlarza form aktywności zaliczających się do Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne. Należy także wiedzieć, że pomimo określonej struktury, każde spotkanie jest wyjątkowe i nie ma dwóch identycznych zajęć.

 

Tekst opracowany na podstawie książki: Marta Bogdanowicz, Dariusz Okrzesik : „Opis i planowanie zajęć według Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne” oraz materiałów szkoleniowych z kursu I stopnia MRR.

Mgr Ewa Tomaszewska,

psycholog, terapeuta Metodą Ruchu Rozwijającego